Ο Μακαριστός Χριστόδουλος είχε προβλέψει τη «θύελλα που επέρχεται» – Διαβάστε το συγκλονιστικό άρθρο του

Ο Χριστόδουλος το 1984, ως μητροπολίτης Δημητριάδος, είχε αρθρογραφήσει στις εφημερίδες της εποχής, προβλέποντας τα δεινά που έρχονται…

Το άρθρο με τίτλο «Η ΘΥΕΛΛΑ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ»… έκανε λόγο για διχασμό των Ελλήνων, λόγω του κομματισμού που διάβρωνε όλη την Ελληνική κοινωνία. Έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον τορπιλισμό της εθνικής ομοψυχίας και – 30 χρόνια πριν- έλεγε πως όταν έρθουν τα χειρότερα κάποιοι που
έχουν ευθύνες θα «νίπτουν τας χείρας τους.

Διαβάστε το συγκλονιστικό και επίκαιρο άρθρο του τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος Χριστόδουλου.

«Τώρα που ο σάλος των εκλογών κόπασε αξίζει να πούμε μερικές πικρές αλήθειες που ενδιαφέρουν τον τόπο και τους κατοίκους του. Η φωνή μας απηχεί μια οικτρή πραγματικότητας, που προοιωνίζεται για το μέλλον μεγάλα δεινά. Η μεγάλη μάχη των εκλογών έφερε στο προσκήνιο τον βαθύ διχασμό του λαού μας, ιδιαίτερα στην Επαρχία.
ADVERTISING
inRead invented by Teads

Στα χωριά μας δεν μιλούν μεταξύ τους άνθρωποι διαφορετικών πολιτικών τοποθετήσεων. Και οικογένειες ολόκληρες κινδυνεύουν να διαλυθούν εξ αιτίας διχογνωμιών περί τα κομματικά. Παιδιά δεν μιλούν στους γονείς των και αδέλφια δεν χαιρετίζονται μεταξύ τους, επειδή τους χωρίζει αβυσσαλέο μίσος και αγεφύρωτο χάσμα.

Η ρύπανση των τοίχων με αφίσες, τα αιωρούμενα πανό, οι ομάδες περιφρούρησης, η κατάχρηση του λόγου, το αμόκ των συνθημάτων, οι οργανωμένες κρούσεις, η κομματικοποίηση του Κράτους, το όργιο της απειλής, ο φόβος των αντιποίνων όλα αυτά προσέδωσαν στον τόπο μίαν απρόσμενη όψη, έδιωξαν το χαμόγελο από τα χείλη, θρόνιασαν το μίσος στις καρδιές. Δεν φαίνεται εύκολη η άμβλυνση των παθών, η πράυνση των πνευμάτων.

Το φαινόμενο είναι τραγικά ανησυχητικό και πρέπει να προβληματίσει έντονα την πνευματική μας ηγεσία. Οι πολιτικοί έθρεψαν το διχασμό κι πυροδότησαν τον τορπιλισμό της εθνικής μας ομοψυχίας. Οτι περί του αντιθέτου θα λεχθεί, θα είναι ψεύδος και δημαγωγία. Αυτοί οδήγησαν και οδηγούν την νεολαία στη φονική αντιπαράθεση και στην κακή εκτίμηση του ρόλου της στους πολιτικούς αγώνες.

Αλλά εάν τα παιδιά γίνονται εύκολη λεία στα χέρια των δημαγωγών, τι να πει κανείς για τους ώριμους ανθρώπους του μόχθου, της επιστήμης, του χωραφιού και της εργατιάς που πρόθυμα ανέλαβαν κι αυτοί να σείουν τις σημαίες του πάθους, της κακίας και της εκδίκησης, ακολουθώντας πιστά τα συνθήματα των εξωστών; Ποιος τώρα θα κατασιγάσει τον ερεθισμό και ποιος θα αποτρέψει τη συντήρηση του διχασμού;

Και ποιος αύριο θα πληρώσει για τα χειρότερα που πιθανόν να ακολουθήσουν, όταν η κορύφωση του πάθους θα οπλίσει το χέρι του αδελφού και το αίμα των θυμάτων θα ρεύσει και θα ποτίσει τη μαρτυρική μας γη; Τότε όλοι θα νίπτουν τας χείρας, έστω κι αν θα έχουν μερίδιο ενοχής μεγάλο ή μικρό.

Η Εκκλησία μπορεί και πρέπει να κηρύξει την αγάπη και την ομόνοια. Προς όλους και για όλους. Ο τόπος έχει ταλαιπωρηθεί παλαιότερα από μίση και διχασμούς. Και πλήρωσαν γενιές πολλές τα σφάλματα των ολίγων. Τώρα δεν πρέπει να επαναληφθούν πάλι τα ίδια τραγικά λάθη.

Κι όλα δείχνουν πως μας έλειψε το μέτρο στο νου και στα αισθήματα. Αλλά εάν υπάρχουν αρκετοί που τοποθετούν το κομματικό τους συμφέρον πάνω από το εθνικό, και αν μερικοί νομίζουν πως μπορούν να ασεβούν προς την ιστορία του τόπου, δεν θα πρέπει να σιγήσουν οι φωνές της σωφροσύνης και δεν θα πρέπει ν” αφεθεί ο δρόμος ελεύθερος στους δολιοφθορείς της γαλήνης μας και της προόδου των παιδιών μας.

Τώρα η Εκκλησία καλείται να σβήσει τις φωτιές που άναψαν τα πάθη και να επουλώσει τις πληγές που άνοιξαν τα μίση. Και κοντά της όλοι οι σοβαροί άνθρωποι που βλέπουν μακριά και μπορούν να διακρίνουν τη συμφορά που πλησιάζει.

Ας ακουσθεί, λοιπόν, στεντόρεια η φωνή της Εκκλησίας κηρύττουσα την αποκατάσταση της αγάπης και της συγγνώμης. Οι πολλοί ίσως κωφεύσουν. Αυτοί έμαθαν να μετρούν τα πάντα με τον πήχη του εφήμερου κομματικού κέρδους. Αλλά οι συνετοί θα προσέξουν. Και θα είναι αρκετοί για να απομονώσουν τους άλλους. Και για να αποτρέψουν την επερχόμενη θύελλα, όσο είναι καιρός.

Ερχεται το «χριστιανόσημο»; Τι είναι το χαράτσι για την Εκκλησία που πληρώνουν σε άλλες χώρες

Στις 22 Ιανουαρίου 2013, στο συνέδριο “Εκκλησία και Αριστερά” στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσαλονίκης, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης παρουσίασε ορισμένες προσωπικές απόψεις για τη σχέση Εκκλησίας – Κράτους που είχαν προκαλέσει σάλο. Αναφερόμενος στην μισθοδοσία των κληρικών μίλησε για το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία που έχουν διαφορετικές μορφές προαιρετικού «εκκλησιαστικού φόρου». Σε γενικές γραμμές οι χώρες αυτές προσφέρουν τη δυνατότητα στους φορολογούμενους να επιλέξουν σε ποια εκκλησία θα δοθεί ένα μικρό ποσοστό των φόρων τους μέσω της ετήσιας δήλωσης (ή αν θέλουν απ’ ευθείας στο κράτος).
Οι δηλώσεις Κουράκη είχαν δημιουργήσει έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ της τότε κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος στήριξε μεν τον Κουράκη αλλά είπε ότι είναι και προσωπικές του απόψεις. Η ΝΔ κάλεσε μάλιστα τον Αλέξη Τσίπρα να απομακρύνει από τη θέση του τον τομεάρχη Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ Τάσο Κουράκη «ή να δηλώσει ευθέως ότι υιοθετεί πλήρως τα λεγόμενά του». Ακόμη, η ΝΔ υποστηρίζει ότι είναι «τουλάχιστον υποκριτικό αυτοί που μανιωδώς πολέμησαν την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες των Ελλήνων να ζητούν τώρα μετ» επιτάσεως το θρήσκευμα να προσδιορίζεται στη φορολογική δήλωση».
Το ΠΑΣΟΚ με ανακοίνωσή του έστειλε μήνυμα στην Εκκλησία ότι «ο εφημεριακός κλήρος δεν πρέπει να έχει καμία απολύτως ανησυχία για τη μισθοδοσία του» και πρόσθεσε: «Επειτα από μεγάλη προσπάθεια που έγινε να μη διαχωρίζονται και να μην καταχωρίζονται οι πολίτες με βάση τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, είναι μεγάλο θεσμικό λάθος συντηρητικού χαρακτήρα να ξαναγυρίζουμε σε πρακτικές καταγραφής και διλήμματα δήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων, ιδίως όταν αυτό συνοδεύεται από φορολογικό κόστος».
Η συζήτηση περί εκκλησιαστικού φόρου ή «χριστιανόσημου» όπως κάποιοι το χαρακτήρισαν, επανέρχεται στο προσκήνιο έπειτα από όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ Τσίπρα και Ιερώνυμου. Παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε ότι η μισθοδοσία θα καλύπτεται από το κράτος με τη μορφή επιδότησης, εντούτοις δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι έγινε το πρώτο βήμα για μια άλλου τύπου οικονομική σχέση, στο πλαίσιο του διαχωρισμού Εκκλησίας – Κράτους.
Αλλωστε, ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος τάχθηκε υπέρ του γερμανικού μοντέλου στις σχέσεις της Εκκλησίας με το Κράτος. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Θρησκευτικά ουδέτερο είναι το γερμανικό κράτος. Θα ήθελα να ζήσω στη Γερμανία και να είμαι θρησκευτικά ουδέτερος. Είναι θρησκευτικά ουδέτερο κράτος, συνεργάζονται, βοηθάει την Εκκλησία άριστα».
Ενα τέτοιο ενδεχόμενο να πληρώνουν φόρο για τη θρησκεία οι Ελληνες πολίτες καθίσταται δύσκολο, ωστόσο, υπάρχει στις σκέψεις πολλών από τους κυβερνώντες.
Γερμανικό μοντέλο
Για να δούμε τι ισχύει στις άλλες χώρες που έχουν αυτό το σύστημα.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, με νόμο, που ισχύει εδώ και αρκετές δεκαετίες, έχει θεσπίσει την επιβολή φορολογίας σε όλους, όσοι δηλώνουν, πως είναι Χριστιανοί και μέλη της Ευαγγελικής ή της Καθολικής Εκκλησίας. Πρόκειται για τον λεγόμενο «εκκλησιαστικό φόρο» (Kirchensteuer), τον οποίο υποχρεούνται να πληρώνουν όλοι οι Γερμανοί πολίτες, που ανήκουν στην Ευαγγελική ή στην Καθολική Εκκλησία. Από τον φόρο αυτόν απαλλάσσονται τα μέλη των υπόλοιπων Χριστιανικών Εκκλησιών (Ορθόδοξοι κλπ.) ή οι οπαδοί των άλλων θρησκειών, όπως είναι π.χ. οι μουσουλμάνοι. Τα χρήματα από τον εκκλησιαστικό φόρο, που συλλέγονται από την γερμανική Κυβέρνηση, προορίζονται και δαπανώνται για την χρηματοδότηση των διαφόρων αναγκών και δραστηριοτήτων της Εκκλησίας, όπως επίσης για την εκπαίδευση και τις κοινωνικές υπηρεσίες, που λειτουργούν υπό την επίβλεψη της Ευαγγελικής ή της Καθολικής Εκκλησίας.
Οσοι δηλώσουν ότι είναι άθρησκοι ή άθεοι ή ανήκουν σε άλλο θρήσκευμα ή δόγμα απαλλάσσονται από το φόρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι με βάση στοιχεία του 2015 πάνω από μισό εκατομμύριο Γερμανοί δήλωσαν… άθεοι για να γλιτώσουν το «χαράτσι». Σύμφωνα με τα στοιχεία, περίπου 200.000 Γερμανοί Προτεστάντες και 178.000 Καθολικοί παραιτήθηκαν το 2013 από μέλη της Εκκλησίας τους, κυρίως για να μην πληρώνουν εκκλησιαστικό φόρο.
Ο φόρος αυτός χρεώνεται και πληρώνεται ως ποσοστό του εισοδήματος του κάθε δηλωμένου Καθολικού ή Προτεστάντη Γερμανού πολίτη, ανεξάρτητα από τις πραγματικές πεποιθήσεις του ή από το αν συμμετέχει ή όχι στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας του, εφ’ όσον, από την στιγμή της βάφτισής του, θεωρείται αυτόματα μέλος της Εκκλησίας του.
Στην Ιταλία
Στην Ιταλία το σύστημα για την φορολόγηση υπέρ της εκκλησίας ονομάζεται «οκτώ τις χιλίοις» (otto per mille). Είναι το ποσοστό επί του συνολικού φόρου εισοδήματος, όπου δίνεται η προαιρετική επιλογή στο φορολογούμενο για το που θέλει να αποδοθεί ο φόρος. Οι επιλογές είναι:
● Κρατικό ταμείο που πάει προς ανθρωπιστικούς σκοπούς
● Καθολική Εκκλησία
● Εκκλησία Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας
● Ένωση Βαλδένσιων και Μεθοδιστών Εκκλησιών
● Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία
● Ένωση Εβραϊκών Κοινοτήτων
Θα μπορούσε να σταθεί στην Ελλάδα ένα… «χριστιανόσημο» με το ποσοστό όσων δηλώνουν χριστιανοί να ξεπερνά το 95%; Ενδεχομένως αλλά είναι σίγουρο ότι εκατοντάδες χιλιάδες θα δήλωναν άθεοι ή άθρησκοι για να γλιτώσουν το φόρο.

Μητροπολίτης Πειραιώς: Πως από την συμφωνία Αρχιεπισκόπου-πρωθυπουργού θα χάσουμε την Θράκη

Οι κληρικοί δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι είναι προεχόντως θρησκευτικοί λειτουργοί όπως ορίζει το ΣτΕ για αυτό δεν έχονυ το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, τόνισε μεταξύ άλλων σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ.
Ο δυναμικός Ιεράρχης μίλησε χωρίς περιστροφές για την συμφωνία Αρχιεπισκόπου-πρωθυπουργού, την οποία χαρακτήρισε «λέοντειο σύμβαση” υπερ του κράτους, υπονοώντας πως το κράτος μοιάζει με τους προαγωγούς της Τρούμπας, ενώ χαρακτήρισε «αχίλλειο πτέρνα” της συμφωνίας το καθεστώς των μουφτήδων! Μίλησε για ην απειλή Κοσσοβοποίησης της Θράκης και την απώλειά της!

Στα έσχατα χρόνια ο κόσμος θα αγριέψει σαν τα θηρία: Η ανατριχιαστική προφητεία του Αγίου Νείλου για την εποχή του Αντιχρίστου

Δεν είναι εύκολο να πει κανείς πολλά, διαβάζοντας μια προφητεία από έναν άγιο της ορθοδοξίας μας. Μόνο άνθρωποι φωτισμένοι της εκκλησίας μπορούν να αποπειραθούν να δώσουν κάποια ερμηνεία. Η προφητεία του όσιου Νείλου του Μυροβλήτη όμως, ο οποίος έζησε τον 16ο αιώνα, είναι ξεκάθαρη και προειδοποιεί για την ηθική κατάπτωση που θα ξεκινήσει στις αρχές του 20ου αιώνα, και θα κορυφωθεί στα χρόνια του αντίχριστου.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΝΕΙΛΟ
Ο Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης (ο νέος), έζησε τον 16ο αιώνα και καταγόταν από τον Άγιο Πέτρο τής Κυνουρίας της Πελοποννήσου. Ασκήτευσε στο σπήλαιο του Αγ. Πέτρου του Αθωνίτη στο Άγιο όρος επί πολλά χρόνια, και είναι άγνωστο πώς τρεφόταν αφού το σπήλαιο εκεί είναι απρόσιτο. Πέθανε ειρηνικά στις 12 Νοεμβρίου 1651, στο απλό κελλάκι που έχτισε μέσα στη σπηλιά του.
Ο τάφος του βρέθηκε στις 7 Μαΐου 1845 από έναν μοναχό ονόματι Αιχμάλωτο, πού τού είχε υποδείξει τον τόπο στον ύπνο του ο ίδιος ο Όσιος. Κατά την ανεύρεση των λειψάνων του έγιναν πολλά θαύματα, ενώ μέσα από τον τάφο του ανάβλυζε μύρο που γιάτρευε τούς πιστούς και έφθανε μέχρι τα απότομα βράχια τής παραλίας, από όπου με βάρκες οι ναυτικοί το μάζευαν καθώς έτρεχε κάτω προς την θάλασσα. Κατά το έτος 1815, ό Άγιος Νείλος εμφανίζεται σε κάποιον μοναχό Θεοφάνη και αρχίζει να του διηγείται όσα μέλλει να συμβούν στην ανθρωπότητα. Ό μοναχός Θεοφάνης επειδή δεν ξέρει γράμματα για να γράψει όσα ό Άγιος Νείλος του υπαγορεύει, βάζει ως γραφέα τον παπά-Γεράσιμο, έναν άλλον μοναχό.
Το κείμενο αυτό ,σώζεται στη Μονή Σταυροβουνίου, είναι αυτούσιο και δεν είναι νοθευμένο, ούτε έχει παραποιηθεί και ξεκινά ως έξης:
ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΗΤΗ
«..Κατά το 1900 έτος, βαδίζοντες προς τον μεσασμό τού 8ου αιώνος, άρχεται ο κόσμος τού καιρού εκείνου να γίνεται αγνώριστος. Όταν πλησιάσει ο καιρός τής ελεύσεως τού Αντιχρίστου, θα σκοτισθή ή διάνοια των ανθρώπων από τα πάθη τής σάρκας, και θα πληθυνθεί σφόδρα ή ασέβεια και ή ανομία.Τότε άρχεται ό κόσμος να γίνεται αγνώριστος…
Θα μετασχηματίζονται οι μορφές των ανθρώπων και δεν θα γνωρίζονται οι άνδρες από τις γυναίκες δια τής αναισχύντου ενδυμασίας και των τριχών της κεφαλής…
Οι τότε άνθρωποι θα αγριέψουν και θα γίνουν ωσάν θηρία από την πλάνην του Αντιχρίστου. Δεν θα υπάρχει σεβασμός εις τούς γονείς και γεροντοτέρους, η αγάπη θα εκλείψει, οι δε Ποιμένες των Χριστιανών Αρχιερείς και Ιερείς θα είναι ώς επί το πλείστον, άνδρες κενόδοξοι, παντελώς μη γνωρίζοντες την δεξιάν οδόν από την αριστεράν.
Τότε θα αλλάξουν ήθη και παραδόσεις των Χριστιανών και της Εκκλησίας. Η σωφροσύνη θα χαθεί από τους ανθρώπους και θα βασιλεύσει η ασωτία. Το ψεύδος και η φιλαργυρία θα φθάσουν εις τον μέγιστο βαθμό και αλλοίμονο εις τους θησαυρίζοντας αργύρια.
Οι π@ρνείες, μοιχείες, αρσενοκοιτίες, κλοπές και φόνοι θα πολιτεύονται εν τω καιρώ εκείνω και διά την ενέργειαν της μέγιστης αμαρτίας και ασελγείας οι άνθρωποι θέλουν στερηθεί την χάριν του Αγίου Πνεύματος όπου έλαβαν εις το Άγιον Βάπτισμα καθώς και την τύψιν και τον έλεγχο της συνειδήσεως…
Οι Εκκλησίες τού Θεού θα στερηθούν ευλαβών και ευσεβών Ποιμένων και αλλοίμονο τότε εις τούς εν τω κόσμω ευρισκομένους Χριστιανούς οι οποίοι θα στερηθούν τελείως την πίστιν, διότι δεν θα βλέπουν από κανένα φώς επιγνώσεως.
Τότε θα αναχωρούν από τον κόσμον εις τα ιερά καταφύγια διά να εύρουν ψυχική ανακούφιση των θλιψεών τους και παντού θα ευρίσκουν εμπόδια και στενοχώριες. Και όλα αυτά θα γίνονται διά το ότι ο Αντίχριστος θέλει κυριεύσει τα πάντα και γεννήσεται εξουσιαστής πάσης της Οικουμένης κάνοντας τέρατα και σημεία κατά φαντασία…
Θέλει δε δώσει πονηρά σοφία εις τον ταλαίπωρο άνθρωπο να εφεύρει να ομιλεί ο ένας προς τον άλλον από την μίαν άκρη της γης έως την άλλη. Τότε οι άνθρωποι θα πετούν στον αέρα όπως τα πουλιά, και θα διασχίζουν τον βυθό της θάλασσας όπως τα ψάρια…
Και κάνοντας όλα αυτά, οι δυστυχείς άνθρωποι, θα περνούν την ζωή τους με άνεση, μη γνωρίζοντες οι ταλαίπωροι ότι όλα αυτά, είναι μια πλάνη τού Αντιχρίστου. Και τόσον θα προοδεύσει την Επιστήμη κατά φαντασία, ο πονηρός, ώστε θα προσπαθήσει να ξεγελάσει τους ανθρώπους να μη πιστεύουν εις την ύπαρξη τού Τρισυπόστατου Θεού.
Τότε βλέπων ο Πανάγαθος Θεός την απώλεια τού ανθρώπινου γένους θέλει κολοβώσει ( περικόψει ) τις ημέρες διά τους ολίγους σωζόμενους, διότι θέλει να πλανήσει εάν είναι δυνατόν ακόμη και τούς εκλεκτούς.
Τότε αιφνιδίως θέλει έλθη η δίστομος ρομφαία ( εκ Θεού ), και θα θανατώσει τον πλάνο Αντίχριστο και τους οπαδούς αυτού.»
ΣΧΟΛΙΑ
Απ’ ότι λένε οι πατέρες της εκκλησίας, τον 8ο αιώνα στον οποίο αναφέρεται ο όσιος Νείλος, σύμφωνα με την αγία γραφή, τον μετράμε από κτίσεως κόσμου, από τότε πού ό Θεός έπλασε τον άνθρωπο. Από τότε, μέχρι και σήμερα, είμαστε 7500 χρόνια μετά τη δημιουργία του άνθρωπου. Στα Δίπτυχα της Εκκλησίας μας, το 1992 συμπληρώνονται 7500 χρόνια από τη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας. Από τότε και στο έξης, λέει η προφητεία, θα αρχίσει ό κόσμος του καιρού εκείνου να γίνεται αγνώριστος.
Ο όσιος Νείλος αναφέρεται στην εποχή μας . Διαπιστώνουμε ότι σε κάθε φράση της προφητείας, περιγράφει ακριβώς την ηθική κρίση που βιώνουμε εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι. Τον σκοτισμό του μυαλού, λόγω της υποδούλωσής μας στα πάθη της σάρκας, και την απομάκρυνσή μας από το φως του Χριστού. Γι αυτό το λόγο κυριαρχεί η ασέβεια και η παρανομία.
Σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορεί κανείς να ξεχωρίσει τους άνδρες από τις γυναίκες λόγω της μόδας στα ρούχα και στα μαλλιά. Μάλιστα μιλά για μορφές που μετασχηματίζονται και για αναίσχυντη ενδυμασία. Είναι φυσικό, κανείς πριν τον 20ο αιώνα , δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί , ότι κάποια στιγμή οι άνθρωποι θα έχουν παράξενα κουρέματα, χτενίσματα, βαψίματα , τατουάζ , θα φοράνε σκουλαρίκια σε παράξενα σημεία και ρούχα που αποκαλύπτουν τόσο πολύ το σώμα τους.
Επίσης αυτό που αποτελούσε πάντα διαχρονική ηθική αξία, ο σεβασμός στους μεγαλύτερους, μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο σπάνιο, και η αληθινή αγάπη λείπει από τη ζωή μας εξαιτίας του ατομισμού και του εγωισμού. Ο καθένας ονομάζει αγάπη ό,τι βολεύει και ικανοποιεί τις επιθυμίες του.
Όσον αφορά την εκκλησία, η προφητεία λέει ότι οι Ποιμένες δεν θα είναι άνδρες ταπεινοί αλλά κενόδοξοι. Οι ιερείς δεν θα μπορούν να συμβουλεύσουν τον κόσμο, γιατί και αυτοί θα έχουν πέσει στην παγίδα. Θα έχουν άλλα δεδομένα στο μυαλό τους, και όχι το νόμο τού Θεού. Αυτό σήμερα είναι συχνό φαινόμενο. Βλέπουμε Ιεράρχες αλλά και απλούς παπάδες να παρασύρονται από κάθε λογής νεωτερισμούς, να ξεφεύγουν από τη διδασκαλία του ευαγγελίου και κάποιοι να κυνηγούν τις ανέσεις και τα χρήματα.
«Οι πορνείες, μοιχείες, αρσενοκοιτίες, κλοπές και φόνοι θα πολιτεύονται..». Πολιτεύομαι σημαίνει ζω ελεύθερα σε πολιτεία, αλλά και διοικώ, και αναμειγνύομαι στα πολιτικά. Η πραγματικότητα σήμερα ταυτίζεται ακριβώς και με τις τρεις ερμηνείες. Δηλαδή τα άτομα που πέφτουν στην αμαρτία της μοιχείας, της αρσενοκοιτίας, της κλοπής και του φόνου, σε αρκετές περιπτώσεις, όχι μόνο μπορούν να ζουν ελεύθερα, αλλά μπορούνε να εκλέγουν, να εκλέγονται και να διοικούν.
Ο όσιος Νείλος μας προειδοποιεί ότι «εξαιτίας της μεγάλης αμαρτίας το καιρό εκείνο, οι άνθρωποι θα στερηθούν την χάριν του Αγίου Πνεύματος που έλαβαν κατά το Άγιο Βάπτισμα καθώς και την τύψη και τον έλεγχο της συνειδήσεως». Σύμφωνα με τους πατέρες της εκκλησίας «η ζωή και η ύπαρξις της Εκκλησίας συνδέονται στενότατα προς την εν αυτή παρουσίαν του Αγίου Πνεύματος» Ο Χριστός αποτελεί την κεφαλή, το Άγιον Πνεύμα την ψυχή της Εκκλησίας, που ζωοποιεί το σώμα της και συνδέει τα μέλη με την κεφαλή και μεταξύ τους. Ο Άγιος λέει ότι η παρουσία του Πνεύματος μεταξύ των ανθρώπων εξαρτάται από της σχέση τους με τον Θεό. Αν είναι δηλαδή σχέση απομάκρυνσης ή προσέγγισης (από την πλευρά του ανθρώπου). Ο Θεός οργίζεται και αναστέλλει του Πνεύματος την χάριν, όταν ο άνθρωπος απομακρύνεται από Εκείνον. Αντιθέτως μας δίνει ως δώρο το Πνεύμα όταν υπάρχει εγγύτητα στη σχέση.
Τι θα γίνει αν ο Θεός «αποσύρει» την φώτιση και την προστασία Του Αγίου Πνεύματος από τον κόσμο, εάν η Εκκλησία ή ο λαός Το απαρνηθούν; Η Έλευση του Αντιχρίστου σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο (Θεσσαλονικείς Β,2 ) θα πραγματοποιηθεί όταν φύγει από τη μέση «το κατέχον» όπως αναφέρεται στη Κ. Διαθήκη, αυτό δηλαδή που τον εμποδίζει να φανερωθεί. Πολλοί πατέρες της Εκκλησίας λένε ότι «το κατέχον» είναι το Άγιο Πνεύμα. Όταν η ανομία και η ασέβεια των ανθρώπων θα πληθυνθεί, τότε Το Άγιο Πνεύμα ,Το οποίο είναι η ψυχή της εκκλησίας θα σταματήσει να την «ζωοποιεί». Η εκκλησία θα γίνει ένα σώμα χωρίς ψυχή, ένας οργανισμός δηλαδή που θα λειτουργεί μηχανικά, ένας θεσμός που θα ακολουθεί τους τύπους και όχι την ουσία. Έτσι οι άνθρωποι για ό,τι κάνουν δεν θα έχουν τύψεις και έλεγχο της συνειδήσεως. Για αυτό λέει και ο όσιος Νείλος στη προφητεία «αλλοίμονο τότε εις τούς εν τω κόσμω ευρισκομένους Χριστιανούς οι οποίοι θα στερηθούν τελείως την πίστιν, διότι δεν θα βλέπουν από κανένα φώς επιγνώσεως»
Ο όσιος Νείλος λέει επίσης : «Θα αλλάξουν ήθη και παραδόσεις των Χριστιανών και της Εκκλησίας. Η σωφροσύνη θα χαθεί από τους ανθρώπους και θα βασιλεύσει η ασωτία». Ήδη έχουν αλλάξει πολλά στο χώρο της εκκλησίας όπως λένε οι ιερείς. Αυτό συμβαίνει γιατί έχει επέλθει σταδιακά αλλοίωση στα ήθη χωρίς να την αισθανόμαστε. Ο προηγούμενος αιώνας καλλιέργησε το έδαφος και έβαλε τα θεμέλια ώστε να «νομιμοποιηθεί» κάθε είδους ανθρώπινη επιθυμία και πάθος. Με σημαία τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι όλα αποδεκτά και όποιος λέει το αντίθετο φαίνεται οπισθοδρομικός ή ρατσιστής. Δεν νοείτο πριν από 100 χρόνια να υπάρχουν προγαμιαίες σχέσεις, να θεωρείται επαγγελματική επιτυχία για μια γυναίκα το ξεγύμνωμα στα περιοδικά, προσωπικό δικαίωμα η εναλλαγή συντρόφων, η τέλεση γάμου ομοφυλοφίλων και η υιοθέτηση παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, η προκλητική ενδυμασία γυναικών που συχνά εισέρχονται έτσι και στους ναούς αλλά και η ανοχή των ιερέων σε όλα αυτά. Εδώ, έγκειται και η πλάνη του αντίχριστου. Η αλλοίωση και η έκπτωση στα ήθη έρχεται σταδιακά . Κάτι που δεν μπορούσαμε να το αποδεχτούμε, σιγά σιγά εξοικειωνόμαστε μ’ αυτό και κατόπιν μας φαίνεται φυσιολογικό «γιατί ο κόσμος προχωράει».Έτσι, οι ιερείς που ζουν και αυτοί μέσα στον κόσμο, πολλές φορές αδυνατούν να κηρύξουν και να εφαρμόσουν πιστά το λόγο του ευαγγελίου , παρασύρονται από κάθε νέα μόδα που ακολουθούν οι άνθρωποι, και αυτό επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις παραδόσεις της εκκλησίας.
«Το ψεύδος και η φιλαργυρία θα φθάσουν εις τον μέγιστο βαθμό και αλλοίμονο εις τους θησαυρίζοντας αργύρια» λέει η προφητεία. Η φιλαργυρία σήμερα αποτελεί την πηγή κάθε κακού και κάθε αισχρής πράξης. Δυστυχώς πληθαίνει συνεχώς ο αριθμός των ανθρώπων που σκοπό τους έχουν μόνο την απόκτηση χρημάτων και ανέσεων, δεν αντιλαμβάνονται την ματαιότητα του πλούτου, και για λίγα «αργύρια» πωλούν φίλους, πατρίδα και Θεό.
Στη συνέχεια η προφητεία του όσιου Νείλου που γράφτηκε το 1815 αναφέρεται στα μελλοντικά επιτεύγματα των ανθρώπων, καθώς και στις ανέσεις που θα απολαμβάνουν, αλλά και αυτά θα είναι πλάνη του αντίχριστου. Όντως η ψυχή και το πνεύμα μας έχουν υποδουλωθεί στα υλικά αγαθά και στην κατανάλωση. Η ικανοποίηση των αναγκών μας μέσω της ύλης έχει κοιμίσει τη συνείδησή μας και έχει καλλιεργήσει μέσα μας την εγωπάθεια, τον ατομισμό και τον ναρκισσισμό. Τόσο πολύ έχει αλλοτριωθεί το ανθρώπινο πλάσμα ώστε θεώρησε περιττό τον Θεό και τον έβγαλε από τη ζωή του. Η διαφήμιση μέσω της τηλεόρασης έχει προκαλέσει «ανήκεστο βλάβη» στην ανθρώπινη ψυχή καθώς προβάλλει το πρότυπο του υπέρ-ανθρώπου ο οποίος έλκει, νικά, κατατροπώνει, χειρίζεται τους πάντες και δεν έχει ανάγκη κανέναν. Κάθε προϊόν στη διαφήμιση παρουσιάζεται στον άνθρωπο με τέτοιο τρόπο που θυμίζει την πλάνη του φιδιού στους πρωτόπλαστους όταν τους πρόσφερε τον απαγορευμένο καρπό: « Αν φάτε από αυτό θα γνωρίσετε τα πάντα, δεν θα έχετε ανάγκη τον Θεό γιατί θα μπορέσετε οι ίδιοι να γίνετε Θεοί».
Η πιο σημαντική επίπτωση αυτής της βλάβης είναι η αθεΐα. Αυτό που λέει και ο όσιος Νείλος ότι «τόσον θα προοδεύσει την Επιστήμη κατά φαντασία, ο πονηρός, ώστε θα προσπαθήσει να ξεγελάσει τους ανθρώπους να μη πιστεύουν εις την ύπαρξη τού Τρισυπόστατου Θεού». Στις μέρες μας η πίστη στον Χριστό, σε πολλές περιπτώσεις ταυτίζεται με τον οπισθοδρομισμό και την στενότητα πνεύματος. Στην καλύτερη των περιπτώσεων αναφέρεται σε κύκλους διανοουμένων που δεν την απορρίπτουν τελείως, ως μια φιλοσοφική θεωρία, άξια προς διερεύνηση, και ο Χριστός ως έξυπνος και ριζοσπαστικός δάσκαλος που πήγε κόντρα στα ήθη της εποχής του.
Στο τέλος ο Άγιος Νείλος μας καθησυχάζει λέγοντας ότι ο Θεός θα περικόψει τις μέρες της βασιλείας αυτού του πλάνου, ο οποίος θα φέρει τόσα δεινά στην ανθρωπότητα και θα θελήσει να πλανήσει ακόμα και τους εκλεκτούς. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, θα θανατώσει αυτόν και τους οπαδούς του.
Η εποχή που διανύουμε χρειάζεται εγρήγορση. Ο καιρός γαρ εγγύς! Ας θυμηθούμε τα λόγια του Αποστόλου Παύλου στην επιστολή προς Κορινθίους Α :
Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε. Πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω.
(Μένετε άγρυπνοι και προσεκτικοί, σταθείτε στερεοί και ακλόνητοι εις την πίστιν. Να έχετε ανδρείο φρόνημα• πάρετε δύναμιν και ισχύν. Όλα όσα λέγετε και κάνετε ας γίνονται με αγάπη.)

Καλαβρύτων Αμβρόσιος: Ο Θεός είναι και παιδαγωγός, άρα και τιμωρός – Ο Άγιος Νικόλαος μαρμάρωσε μια ασεβέστατη κοπέλα!

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΟΣ; – ΜΕΡΟΣ 4ον

4η ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ «ΑΓΑΠΟΥΛΗΔΕΣ« ΤΟΥ ΘΕΟΥ,

ήτοι Αρχιερείς, Ιερείς, Διακόνους και Λαϊκούς

Αίγιον, 12η Νοεμβρίου 2018

Αγαπητοί μου Αδελφοί «Αγαπούληδες»,
Και ο Άγιος Νικόλαος, ο Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο Θαυματουργός, με ένα συγκλονιστικό θαύμα Του, το οποίον και θα Σας παραθέσουμε στη συνέχεια σήμερα, έρχεται σήμερα να Σας συντρίψει! Άραγε, θα επανορθώσετε το σφάλμας Σας; Απορώ και εξίσταμαι με την σιωπή Σας! Για τρίτη φορά φορά, λοιπόν, ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΑΣ!
ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
_____________
ΤΟ ΘΑΥΜΑ,
ΤΗΕ ΜIRACLE(ЧУДО).
Μια Ρωσσική ταινία βασισμένη σ’ένα θαύμα που συγκλόνισε την Σοβ. Ενωση του 1956
Πρόκειται για την ταινία «Το Θαύμα», (Miracle),(ЧУДО) του Αlexander Proshkin, η οποία βραβεύτηκε στο 31ο Διεθνές Φεστιβάλ της Μόσχας με το ειδικό βραβείο. Βασίζεται σ’ ένα αληθινό γεγονός, σ΄ ένα θαύμα που συγκλόνισε την πόλη Σαμάρα της Σοβιετικής Ένωσης το 1956!
Παρακάτω παραθέτω το συγκλονιστικό θαύμα του Αγίου Νικολάου, το οποίο παρατίθεται στον ιστότοπο: http://www.talantoblog.blogspot.com/
Ένα αληθινό γεγονός, που συντάραξε και έφερε σε μετάνοια εκατοντάδες ανθρώπους στην πόλη Κουιμπίσεβ (σημερινή Σαμάρα) της Σοβιετικής Ρωσίας κατά το έτος 1956.
Στην πόλη Κουιμπίσεβ, λοιπόν, ζούσε μία οικογένεια: η ευσεβής μητέρα και η κόρη της Ζωή. Το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς (31 Δεκεμβρίου) του 1956 η Ζωή προσκάλεσε επτά φίλες της και άλλους τόσους νεαρούς σε δείπνο και χορό. Τότε όμως για το Παληό Ημερολόγιο, που ακολουθούν στην Ρωσσία, ακόμη ήταν η νηστεία των Χριστουγέννων. (1) Η ευσεβής μητέρα παρακάλεσε την Ζωή να μην προγραμματίσει μια εσπε- ρίδα με χορούς και φαγητό , αλλά η κόρη επέμενε στο δικό της πρόγραμμα. Εκείνο το βράδυ η μητέρα πήγε στην Εκκλησία να προσευχηθεί.
Μαζεύτηκαν οι καλεσμένοι , αλλά ο αρραβωνιαστικός της Ζωής δεν είχε έρθει ακόμη. Το όνομα του ήταν Νικόλαος. Οι κοπέλλες και τα αγόρια χωρίσθηκαν σε ζευγάρια και άρχισαν το χορό. Η Ζωή έμεινε μόνη της. Από αμηχανία χωρίς να πολυσκεφθεί, κατέβασε την εικόνα του αγίου Νικολάου του Θαυματουργού από τον τοίχο και είπε: «Θα πάρω αυτόν τον Νικόλα και θα πάω να χορέψω μαζί του», χωρίς να δίνει σημασία εν τω μεταξύ στις φίλες της, οι οποίες την συμβούλευσαν να μη κάνει αυτήν την βλάσφημη ενέργεια, αλλά η Ζωή απάντησε με θράσος: «Αν υπάρχει Θεός, ας με τιμωρήσει!»
Άρχισε να χορεύει! Έκανε δύο γύρους, οπότε ξαφνικά μέσα στο δωμάτιο γίνεται ένας φοβερός θόρυβος, ανεμοστρόβιλος, και στη συνέχεια έλλαμψε ένα φως εκτυφλωτικό σαν αστραπή.
Η διασκέδαση γύρισε σε φρίκη και τρόμο! Όλοι έφευγαν φοβισμένοι από το δωμάτιο! Μόνο η Ζωή στεκόταν ακίνητη, με την εικόνα του Αγίου κολλημένη στο στήθος, απολιθωμένη και παγωμένη σαν μάρμαρο. Οι γιατροί, που γρήγορα κατέφθασαν, δεν μπόρεσαν να την συνεφέρουν με τις προσπάθειες τους. Οι βελόνες των ενέσεων, που ήθελαν να της κάνουν, στράβωναν και έσπαζαν, καθώς κτυπούσαν πάνω στο μαρμαρωμένο κορμί της! Θέλησαν να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο, αλλά δεν μπόρεσαν να την μετακινήσουν από την θέση της. Τα πόδια της λές και ήσαν καρφωμένα στο πάτωμα. Αλλά , η καρδιά χτυπούσε! Η Ζωή ήταν ζωντανή, δεν μπορούσε όμως πλέον να φάει ούτε να πιεί…
Όταν η μητέρα της γύρισε και είδε τι συνέβη, έπεσε αναίσθητη και την μετέφεραν στο νοσοκομείο, από το οποίο βγήκε σε μερικές ημέρες. Πλήν όμως η βαθειά πίστη της στην ευσπλαχνία του Θεού, αλλά και οι θερμές μητρικές της προσευχές για συγχώρηση της δύστυχης, κόρης της ανανέωσαν, με τη Χάρι του Θεού, τις ζωτικές της δυνάμεις.
Η Ζωή τώρα ήλθε σε συναίσθηση και με δάκρυα ζητούσε συγχώρηση και βοήθεια. Τις πρώτες ημέρες το σπίτι της ζωής ήταν κυκλωμένο από πλήθος κόσμου, πιστοί που ήρθαν ή ακόμη και που βάδισαν από μακριά, περίεργοι, γιατροί, και πνευματικά πρόσωπα. Αλλά, γρήγορα, κατ’ εντολή των Αρχών, το σπίτι έκλεισε για τους επισκέπτες. Δύο αστυνομικοί φύλαγαν σκοπιά εναλλάξ ανά οκτάωρο. Κάποιοι από τους φύλακες που ήσαν ακόμη νέοι (28-30) άσπρισαν από την φρίκη, ακούγοντας κάθε νύχτα τη Ζωή να βγάζει τρομακτικές κραυγές.
Νύχτες και νύχτες δίπλα της προσευχόταν η μητέρα της.
-Μαμά, προσευχήσου! Προσευχήσου, γιατί χάνομαι για τις αμαρτίες μου! Προσευχήσου! Φώναζε η Ζωή!
Για όλα όσα συνέβησαν ενημέρωσαν και τον Πατριάρχη και τον παρεκάλεσαν να ευχηθεί υπέρ της αναρρώσεως της Ζωής. Ο Πατριάρχης απάντησε: «Εκείνος που την τιμώρησε, Εκείνος και θα την ελεήσει!»
Μεταξύ των προσώπων που επετράπη στο εξής να επισκεφθούν τη Ζωή ήσαν:
1 Ένας εγνωσμένου κύρους Καθηγητής της Ιατρικής κατέφθασε από την Μόσχα. Αυτός βεβαίωσε ότι η καρδιά δεν σταμάτησε να χτυπά.
2. Ιερείς, τους οποίους προσκάλεσε η μητέρα της για να πάρουν από τα χέρια της Ζωής τον άγιο Νικόλαο. Αλλά ούτε εκείνοι μπόρεσαν να ξεκολλήσουν την εικόνα από τα απολιθωμένα χέρια της ζωής.
3. Ο ιερομόναχος Σεραφείμ από την έρημο του Γκλίνσκ, ο οποίος ήρθε στο Κουιμπίσεβ για την εορτή των Χριστουγέννων, ετέλεσε αγιασμό στο σπίτι της ζωής και άγιασε την Εικόνα. Κατόπιν είπε: «Τώρα πρέπει να περιμένουμε κάποιο σημείο το Πάσχα! Αν δεν γίνει τίποτε, σημαίνει ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου!», δείχνοντας με τα λόγια αυτά την βαθειά του πίστη σ’ ένα θαύμα.
4. Ο Μητροπολίτης Νικόλαος, ο οποίος επίσης διάβασε παράκληση, είπε: «νέο θαύμα να περιμένουμε το Πάσχα», επαναλαμβάνοντας τον λόγο του ευσεβούς ιερομόναχου.
5. Τις παραμονές της εορτής του Ευαγγελισμού (που εκείνη τη χρονιά έπεσε το Σάββατο της τρίτης εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής) πλησίασε προς τους φύλακες της Ζωής ένα καλοσυνάτος Γέροντας και τους παρεκάλεσε να του επιτρέψουν να ιδεί την Ζωή. Αλλά οι φύλακες αστυνομικοί αρνήθηκαν να του επιτρέψουν. Ήρθε ο Γέροντας και την επόμενη ημέρα, αλλά και πάλι οι επόμενοι φύλακες δεν τον άφησαν. Την τρίτη φορά, ανήμερα του Ευαγγελισμού , οι φύλακες τον άφησαν. Η φρουρά τον άκουσε πόσο εύσπλαχνα μίλησε στην Ζωή μπαίνοντας: «Λοιπόν, κουράστηκες από την ορθοστασία;» Πέρασε λίγη ώρα και, όταν οι φρουροί θέλησαν να βγάλουν έξω τον Γέροντα, αυτός δεν ήταν μέσα στο δωμάτιο…. Όλοι ήσαν βέβαιοι ότι εκείνος ήταν ο ίδιο ο άγιος Νικόλαος!
Έτσι η ζωή έμεινε όρθια 4 μήνες (128 μέρες), μέχρι το Πάσχα ακριβώς, που εκείνη τη χρονιά έπεσε 23 Απριλίου (6 Μαΐου με το νέο Ημερολόγιο). Τη νύχτα της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Χριστού η Ζωή άρχισε να φωνάζει ιδιαίτερα δυνατά:
-Προσεύχεσθε!
Οι νυχτερινοί φύλακες ανατρίχιασαν και άρχισαν να την ρωτούν:
– «Γιατί φωνάζεις τόσο φοβερά;»
Ακολούθησε η απάντηση:
-Φοβερό ! Καίγεται η γή! Προσεύχεσθε!
Όλος ο κόσμος χάνεται για τις αμαρτίες του, προσεύχεσθε!
Από εκείνη τη στιγμή η Ζωή αναζωογονήθηκε, οι μύες άρχισαν να μαλακώνουν, να ζωντανεύουν. Τελικά την έβαλαν στο στρώμα, αλλά εκείνη συνέχισε να φωνάζει και να καλεί όλου σε προσευχή για τον κόσμο, που χάνεται για τις αμαρτίες, για την γη που καίγεται για τις ανομίες της.
Πως έμεινες ζωντανή μέχρι τώρα; Ποιος σε έτρεφε; την ρώτησαν
-Περιστέρια, περιστέρια με έτρεφαν! ήταν η απάντηση
Από αυτό έγινε φανερό ότι έλαβε έλεος και συγχώρηση από την Δεξιά του Κυρίου Παντοκράτορος. Ο Κύριος συγχώρησε τις αμαρτίες της Ζωής, με την παρουσία του αγίου Νικολάου του Θαυματουργού, και λόγο των μεγάλων βασάνων της και της ορθοστασίας κατά την διάρκεια των 128 ημερών!
Όλα αυτά τα γεγονότα συνετάραξαν τους κατοίκους του Κουιμπίσεβ και των περιχώρων. Πολλοί άνθρωποι βλέποντας τα θαύματα, ακούγοντας τα ουρλιαχτά και τις παρακλήσεις της να προσευχόμαστε για τους ανθρώπους, που χάνονται εξ αιτίας των αμαρτιών τους, ξαναβρήκαν την πίστη τους στον Θεό. Γύρισαν στην Εκκλησία με μετάνοια. Όσοι δεν φορούσαν σταυρό, άρχισαν να φορούν κατά την εποχή εκείνη, που μόνο γι’ αυτό ήταν δυνατόν να πληρώσουν με τη ζωή τους. Η επιστροφή ήταν τόσο μαζική, ώστε δεν έφθασαν τα σταυρουδάκια των εκκλησιών για όλους όσους ζητούσαν.
Με φόβο και δάκρυα ζητούσε ο λαός συγχώρεση των αμαρτιών, επαναλαμβάνοντας τα λόγια της Ζωής: «Φοβερό, η γη καίγεται, χανόμαστε για τις αμαρτίες μας! Προσεύχεσθε! Οι άνθρωποι χάνονται για τις ανομίες τους!».
Την τρίτη ημέρα του Πάσχα η Ζωή έφυγε για τον Κύριο, αφού διήνυσε τον δύσκολο δρόμο της ορθοστασίας των 128 ημερών, μπροστά στο πρόσωπο του Κυρίου για την συγχώρεση όλων των αμαρτιών της. Το Άγιον Πνεύμα την διατηρούσε στη ζωή όλες αυτές τις ημέρες, για να αναστήσει την ψυχή της από τον θάνατο της αμαρτίας, ώστε στην μέλλουσα αιώνια ημέρα να την αναστήσει εν σώματι για την ζωή την αιώνιο! Όπως, άλλωστε το λέει και το ίδιο το όνομά της: Ζωή!
……
(1.)Στη Ρωσία οι εορτές ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο. Η νηστεία των Χριστουγέννων διαρκεί από τις 28 Νοεμβρίου μέχρι 6 Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
(Από το περιοδικό ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, τεύχος 21 του 1996, της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρου
Πηγή: Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010, https://proskynitis.blogspot.com/2010/06/iracle-1956.html
*************************
ΤΩΡΑ ΑΣ ΕΛΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΥΡΚΑΪΑ.
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ!
Ήταν η στιγμή που η πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου είχε ολοκληρώσει το καταστροφικό για ζωές και περιουσίες έργο της στον Νέο Βουτζά και στο Μάτι (ώρα 7 περίπου το απόγευμα) και άρχισε να επεκτείνεται βορειοανατολικά προς Άγιο Ανδρέα (όπου και οι παιδικές κατασκηνώσεις του Δήμου Αθηναίων), νοτιοδυτικά προς Ραφήνα.
Οι παρευρισκόμενοι στο λιμάνι της Ραφήνας (όπου είχαν καταφύγει για να γλιτώσουν, μεταξύ των οποίων και ο αδελφός μου) άκουσαν να κτυπά η καμπάνα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται σε ύψωμα ακριβώς πάνω από το λιμάνι. Ήδη οι φλόγες πλησίαζαν απειλητικά το εκκλησάκι.
Ορισμένοι ανέβηκαν στον προαύλιο χώρο του, για να δουν μήπως υπάρχει ανάγκη για βοήθεια.
Μεταξύ αυτών και μια κυρία, που πλησιάζοντας παρατηρεί στο παγκάκι του προαύλιου χώρου, δίπλα στο περιτείχισμα, όπου προσήγγιζε η φωτιά, τη μορφή ενός ρασοφόρου ιερωμένου, που καθόταν στο παγκάκι μέσα στους καπνούς και είχε στραμμένο το σώμα του προς τις φλόγες.
Εντυπωσιασμένη, τράβηξε από μακριά μια φωτογραφία με το κινητό της. Πλησιάζοντας, τράβηξε άλλη μία. Μόλις, όμως, προσήγγισε το παγκάκι, η μορφή εξαφανίσθηκε αναπάντεχα και μυστηριωδώς μέσα στους καπνούς.
Τη στιγμή εκείνη, ο δαιμόνιος θυελλώδης άνεμος σταμάτησε ξαφνικά εντελώς να φυσά, με αποτέλεσμα να μην επεκταθούν οι φλόγες προς τον οικισμό της Ραφήνας.
Αντίστοιχο φαινόμενο, ξαφνικής διακοπής του ανέμου που έσπρωχνε τις φλόγες βορειοανατολικά, συνέβη την ίδια στιγμή στην αντίθετη πλευρά, στα όρια μεταξύ Ματιού και Αγίου Ανδρέα. Αποτέλεσμα ήταν να σωθεί ο κυρίως οικισμός της Ραφήνας καθώς (και το πλέον σημαντικό) να σωθεί η περιοχή του Αγίου Ανδρέα με τις κατασκηνώσεις.
Σημειωτέον ότι οι 600 μικροί κατασκηνωτές του Αγίου Ανδρέα, πριν έλθουν τα λεωφορεία να τους μεταφέρουν στην Αθήνα, είχαν καταφύγει προσωρινά στην παραλία του Αγίου Ανδρέα. Η περιοχή του Αγίου Ανδρέα είναι κατάφυτη από πεύκα και με οργιώδη βλάστηση, όπως ακριβώς του Ματιού.
Εάν έφθαναν οι φλόγες εκεί, θα εξελισσόταν μια απίστευτη τραγωδία, πολύ χειρότερη αυτής που συνέβη στο Μάτι.
Υπόψη ότι η φωτιά επεκτεινόταν με ασύλληπτη ταχύτητα, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να εγκλωβίζονται στο πέρασμά της, μη δυνάμενοι να διαφύγουν, ούτε καν με αυτοκίνητο.
Έτσι εγκλωβίστηκαν και τα δεκάδες άτυχα θύματα της πυρκαγιάς που βρέθηκαν στην παραλία στο Μάτι.
Η κυρία, λίγες ημέρες μετά, επισκέφθηκε τον πατέρα Δωρόθεο, τον νέο σε ηλικία και σύγχρονο σε αντιλήψεις εφημέριο του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που είναι ο ενοριακός ναός στο Μάτι. Του διηγήθηκε το περιστατικό με τον ρασοφόρο ιερωμένο που καθόταν στο παγκάκι δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και του έδειξε τις φωτογραφίες.
Αυτός καταρχήν της είπε ότι το εκκλησάκι αυτό δεν έχει εφημέριο και ότι δεν αναγνωρίζει στο πρόσωπό του κανένα κληρικό από αυτούς που υπηρετούν στην ευρύτερη περιοχή. Μάλιστα, αναρωτήθηκε τι μπορεί να κάνει εκεί ένας ιερωμένος καθισμένος ανάμεσα στους καπνούς. Όταν, όμως, παρατήρησε καλύτερα τις φωτογραφίες, αναφώνησε με δέος: «Μα αυτή είναι η μορφή του Αγίου Παϊσίου!».
Την παραπάνω ιστορία της κυρίας αυτής διηγήθηκε προ ημερών ο πατήρ Δωρόθεος στον αδελφό μου, που μένει δίπλα στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Του έστειλε μάλιστα μέσω viber τις δύο φωτογραφίες, που έτσι έφθασαν στα χέρια μου.
Εάν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τις δύο φωτογραφίες που επισυνάπτω στο παρόν, θα διακρίνει έναν ασπρομάλλη ιερωμένο που φοράει μόνο ράσο, κρατάει στο χέρι του κομποσχοίνι και έχει στραμμένο το σώμα του και το βλέμμα του προς τις φλόγες. Η ομοιότητα με τη μορφή του Αγίου Παϊσίου είναι εκπληκτική. Στην πιο κοντινή φωτογραφία, μάλιστα, διακρίνονται στο κεφάλι της μορφής το χαρακτηριστικό σκουφάκι του Αγίου Παϊσίου, ενώ στα πόδια της μορφής αυτής διακρίνονται σαγιονάρες με κάλτσες, χαρακτηριστικό και αυτό γνώρισμα του Αγίου.
Συμπέρασμα;
● Πρώτη εκδοχή: Οι φωτογραφίες
ή είναι φωτομοντάζ
ή/και η κυρία της ιστορίας είναι μια «θεούσα» φαντασιόπληκτη ή/και ο πατήρ Δωρόθεος είναι απατεώνας
ή/και ο υπογράφων είναι αφελής διακινητής fake news.
● Δεύτερη εκδοχή: Ο Άγιος Παΐσιος, συγκλονισμένος από την εξελισσόμενη (και δαιμονικής ενορχήστρωσης) τραγωδία, προσεύχεται στον Θεό επιτόπου, προκειμένου να δώσει ένα τέλος σε αυτήν, πριν συμβούν τρισχειρότερα. Και ο Θεός εισήκουσε την προσευχή του Αγίου και έδωσε τέλος, με το να παύσει ξαφνικά και εντελώς να φυσά ο θυελλώδης άνεμος.
Διαλέγετε και παίρνετε!
* Νίκος Κουλούρης Καθηγητής Νομικής

Σιατίστης Παύλος: Όλοι οι προβληματισμοί γύρω από την απόφαση για τις σχέσεις Εκκλησίας – Κράτους

Ο Σιατίστης Παύλος μιλά για όλα τα θέματα και τις ανησυχίες που έχουν προκύψει σχετικά με τις σχέσεις εκκλησίας και κράτους. Τα πράγματα δεν φαίνονται να είναι καλά και οι ιερείς και οι οικογένειές τους να κινδυνεύουν να μείνουν στο δρόμο.
Ιδιαίτερα κρίσιμη εβδομάδα αυτή η οποία ξεκίνησε για τα εκκλησιαστικά θέματα. Το πλαίσιο συμφωνίας Εκκλησίας-Πολιτείας απασχολεί έντονα Ιεράρχες, Κληρικούς και πιστούς. Οι αντιδράσεις είναι έντονες στους κόλπους των Μητροπολιτών πολλοί εκ των οποίων αναμένεται να θέσουν τους προβληματισμούς στην Ιεραρχία που έχει συγκληθεί για την προσεχή Παρασκευή.
Μια φωνή με ιδιαίτερο βάρος είναι αυτή του Μητροπολίτη Σιατίστης Παύλου, που λίγες ημέρες μετά την αρχική ανακοίνωση από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τον Αλέξη Τσίπρα, τοποθετείται στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ θέτοντας κι αυτός από την πλευρά του μια σειρά ζητημάτων έτσι όπως αυτά προέκυψαν.
Ο Σεβασμιώτατος τονίζει μεταξύ άλλων πως το πλαίσιο έτσι όπως έχει αρχικά διαμορφωθεί δεν εξασφαλίζει τους χιλιάδες Ιερείς και τις οικογένειές τους που εν μία νυκτί θα βρεθούν εκτός δημοσίου. Οπως επισημαίνει, «το κράτος είναι αναξιόπιστο και κομπλεξικό έναντι της Εκκλησίας», κι επομένως «πως μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη».
Ο Μητροπολίτης Παύλος κάνει λόγο για προεκλογικό τέχνασμα αναφορικά με τις 10.000 προσλήψεις που εξήγγειλε η κυβέρνηση, μία μόλις ημέρα μετά τις ανακοινώσει στο Μέγαρο Μαξίμου.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του…
– Σεβασμιώατατε, ακούσαμε το πλαίσιο συμφωνίας ανάμεσα σε Εκκλησία και Κράτος όπως το ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας. Πως κρίνετε αυτά που ειπώθηκαν;
«Τις προηγούμενες ημέρες ήμουν στο Βέλγιο. Σε ένα ουδετερόθρησκο κράτος. Εκεί η Πολιτεία πληρώνει τους Ιερείς ενώ παρέχει άδεια εποχικού οχήματος στον Ιεράρχη. Το μάθημα των θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό τόσο στα βελγικά όσο και στα ευρωπαϊκά σχολεία. Το περιεχόμενο το ορίζει μόνο η Εκκλησία. Μπορούμε να έχουμε ένα τέτοιο ουδετερόθρησκο κράτος; Αμφιβάλλω. Στο Βέλγιο μπορεί ο κάθε υπουργός και βουλευτής να έχει τις προσωπικές του απόψεις. Δεν τις περνά στο κράτος, όμως. Στην Ελλάδα, τις ιδεοληψίες προσπαθούν να τις περάσουν στους νόμους. Και το 1952 που έγινε απαλλοτρίωση και το κράτος υποσχέθηκε πέντε πράγματα αλλά τήρησε ένα».
– Επομένως, φοβάστε πως τα συμφωνηθέντα μπορούν να αλλάξουν ή ακόμη και να ακυρωθούν στο μέλλον;
«Το κράτος είναι αναξιόπιστο και κομπλεξικό έναντι της Εκκλησία;. Πως μπορώ να το εμπιστευτώ; Το ταμείο για το οποίο γίνεται λόγο, συστάθηκε επί κυβέρνησης Σαμαρά. Η παρούσα κυβέρνηση όμως το αγνόησε. Η επόμενη γιατί να μην το αγνοήσει; Αν το κράτος πει ότι δε δίνω την επιδότηση ή τη μειώνω; Πρέπει, επομένως, πρώτα να πείσουν τους πολίτες. Θυμάμαι, παλιότερα όταν ήμουν στο Μαντούδι είχαμε συμφωνήσει με την Πολιτεία για ένα θέμα. Ηρθε ο επόμενος γενικός γραμματέας του υπουργείου και ήθελε να το αλλάξει. Στη σύσκεψη όπου ήμουν παρών, του είπε ότι υπήρχε μια υπόσχεση, και αυτός απάντησε πως την υπόσχεση την είχε δώσει κάποιος άλλος. Οι πολιτικοί ηγέτες κινούνται κομματικά και όχι πολιτικά».
– Θεωρείται πως οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους πρέπει να αλλάξουν;
«Πρέπει να ρυθμιστούν τα θέματα, ναι. Υπάρχουν τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων, και οι κρατικοί υπάλληλοι τις γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια. Αυτά τα χρόνια της κρίσης αν δεν υπήρχε η Εκκλησία, δε θα υπήρχε Ελλάδα. Από νομικής πλευράς, το κράτος αν απολύσει 10.000 Ιερείς, πρέπει να τους αποζημιώσει και μετά να περάσουν στο άλλο καθεστώς.
Αν η ιστορία αυτή είχε ξεκινήσει στην αρχή της κυβερνητικής θητείας θα υπήρχε ο χρόνος για μια ουσιαστική συζήτηση. Οταν έρχεται στο τέλος, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για προεκλογικό τέχνασμα. Η επιπολαιότητα και η βιασύνη δείχνει πως γίνεται για προεκλογικούς λόγους. Αυτό το δείχνει και η δήλωση του κ.Τζανακόπουλου για τις 10.000 προσλήψεις. Αυτό είναι αρλούμπα. Αν έχει χρήματα να διορίσει, γιατί δεν το κάνει τώρα; Αλλά το φανερώνει και το γεγονός πως δε συζήτησε ούτε με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ούτε με την Εκκλησία της Κρήτης.»

Ναυπάκτου Ἱερόθεος: 28 Ὀκτωβρίου 1940 - Σύγκρουση δύο κόσμων.

Προβληματισμοί γιὰ τὴ νέα σχέση Ἐκκλησίας - Πολιτείας Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Οταν γίνεται ένας σεισμός, οι σεισμολόγοι προσπαθούν να διευκρινίσουν αν ήταν ο κύριος σεισμός ή προσεισμικές και μετασεισμικές δονήσεις.

Θεωρώ ότι στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας τις ημέρες που προηγήθηκαν έγιναν δύο ισχυρότατες σεισμικές δονήσεις και φυσικά αναμένονται και μικρότεροι μετασεισμοί, χωρίς να αποκλείονται και ισχυρότεροι.

Πρόκειται για δύο σημαντικά γεγονότα, το πρώτο η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την αναθεώρηση των διατάξεων του Συντάγματος στο άρθρο 3, και το δεύτερο η «πρόθεση» «για μια ιστορική συμφωνία» μεταξύ «Εκκλησίας και Πολιτείας» για την εκκλησιαστική περιουσία και τη μισθοδοσία των Κληρικών. Και τα δύο αυτά γεγονότα συνδέονται στενά μεταξύ τους, το ένα προϋποθέτει το άλλο.

Ελπίζω η αναγγελθείσα συμφωνία να μη λειτουργήση αποπροσανατολιστικά για να περάση αθόρυβα η προταθείσα αναθεώρηση του Συντάγματος στο 3 άρθρο.

1 Στο πρώτο γεγονός, ήτοι την αναθεώρηση του Συντάγματος είναι θετικό το ότι δεν υιοθετήθηκε η ορολογία «χωρισμός Εκκλησίας Πολιτείας», που ήταν ένα ανύπαρκτο ιδεολόγημα, και τελικά χρησιμοποιήθηκε η ορολογία «εξορθολογισμός των σχέσεων αυτών».

Ομως δημιουργείται έντονος προβληματισμός για το ότι το 3 άρθρο του Συντάγματος «αναδιατυπώθηκε» με την προσθήκη και αφαίρεση φράσεων.

Προστέθηκε η φράση «η Ελληνική Πολιτεία είναι θρησκευτικά ουδέτερη» και όπως ερμηνεύεται στην αιτιολογική έκθεση «με ο,τι αυτό συνεπάγεται κανονιστικά και πρακτικά». Φυσικά πρέπει αυτό να διερευνηθή εξονυχιστικά τι θα πει «ο,τι συναπάγεται» και τι θα πει «κανονιστικά και πρακτικά».

Αφαιρέθηκαν φράσεις, όπως γράφεται στην αιτιολογική έκθεση: «Κατά τα λοιπά, από τη διάταξη απαλείφονται οι θεολογικού χαρακτήρα αναφορές, όπως και η αναφορά στα όργανα διοίκησης της Εκκλησίας, ως ασύμβατες με την καθιέρωση της θρησκευτικής ουδετερότητας». Πρόκειται για σοβαρά ζητήματα που χρήζουν διερεύνησης.

Αν δε με τη «θρησκευτική ουδετερότητα του Κράτους» εννοείται η αλλαγή της νομικής προσωπικότητας της Εκκλησίας της Ελλάδος, να γίνει ένα απλό Σωματείο, τότε πώς θα αντιμετωπισθή η νομική προσωπικότητα των Μουφτειών, που αναφέρεται στους Ελληνες Μουσουλμάνους;

2 Το άλλο γεγονός, που αφορά το οικονομικά ζητήματα και τη μισθοδοσία 10.000 περίπου Κληρικών, χωρίς καν να ερωτηθούν, που γίνεται, προφανώς, σε αναφορά με τη «θρησκευτική ουδετερότητα», αφήνει ανοικτά πολλά θέματα προς συζήτηση.