Η αίρεση της οικονομίας του πνεύματος θεμελιώνει ήδη το μέλλον μας - Η ψυχή της σιλικόνης η

The soul of Silicone

Η επιστήμη και η θρησκεία συμφιλιωμένες

Ας επιστρέψουμε όμως, συμπερασματικά, στην αποκάλυψη που επέφερε η κβαντική φυσική και την αντιστοιχία της προς την Γραφή. Οι επιστήμονες δεν θεωρούν πια το θεμέλιο της ύλης , σε αντίθεση προς τον Newton, ως κάτι το αδρανές, τυφλό, απροσπέλαστο, αποτελούμενο απλώς από σωματίδια. Οι επιστήμονες συμφωνούν τώρα πια, πως η ύλη προέρχεται από κύματα, πεδία και πιθανότητες. Για να κατανοήσουμε την φύση, πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε τον κόσμο ως κάτι το υλικό, και να αρχίσουμε να τον φανταζόμαστε ως εκδήλωση της θείας συνείδησης, πλήρη σπιθών ενέργειας που φέρουν πληροφορίες.

Οι θεμελιώδεις μονάδες της κβαντικής θεωρίας είναι τα σωματίδια-κύματα, ένα μεγάλο παράδοξο, το οποίο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1887, όταν οι Albert Michelson και E. W. Morley, έδειξαν με τα διάσημα πειράματά τους πως δεν υπάρχει αιθέρας μέσα στο σύμπαν. Πριν γίνουν αυτά τα πειράματα, επικρατούσε η πίστη πως το σύμπαν ήταν γεμάτο από ένα στερεό υλικό, το όποιο ήταν αναγκαίο για την διάδοση των κυμάτων του φωτός. Προηγούμενα πειράματα είχαν δείξε πως το φως είναι κύμα. Και αφού είναι κύμα, πρέπει να υπάρχει κάποιο υλικό μέσο δια μέσου του οποίου θα μπορούσε να ταξιδεύει. Καταρρίπτοντας την τοποθέτηση πως είναι αναγκαία η παρουσία του αιθέρα ως φωτοφόρου μέσου, ο Michelson και Morley έδιωξαν  το μεγαλύτερο μέρος της ύλης από το σύμπαν.

Στην κβαντική αποκάλυψη της επιστήμης, το φως προέκυψε πως είναι ένα εσωτερικό παράδοξο των κυμάτων χωρίς ουσία τα οποία κινούνται με σταθερή ταχύτητα, σε σχέση με ένα μέσο επίσης χωρίς χωρίς ουσία. Το 1905, σε ένα άρθρο που του έφερε το βραβείο Nobel, ο Albert Einstein δήλωσε, πως αν δεν υπάρχει ο αιθέρας, το φως δεν μπορεί να είναι κύμα. Δεν υπάρχει τότε κάτι το οποίο θα μπορούσε να κυματίσει. Επεκτείνοντας την σκέψη του Planck, ο Einstein είπε πως το φως αποτελείται από κβάντα-πακέτα ενέργειας-τα οποία αποκάλεσε φωτόνια. Αν και χαρακτηρίζονται ως σωματίδια, τα φωτόνια δεν διαθέτουν μάζα, και ακολουθούν τις εξισώσεις κίνησης των κυμάτων, τις οποίες έθεσε ο James Clerk Maxwell το 1860. Οι εξισώσεις αυτές υποδεικνύουν πως τα φωτόνια είναι είναι  μια διασταύρωση κύματος και σωματιδίου.

Εν αρχή ήταν ο λόγος, η ιδέα. Διεισδύοντας στα ενδότερα του ιερού του υλικού κόσμου, μέσα στον μικρόκοσμο δηλαδή, η ανθρωπότητα υπερέβη τις κυρίαρχες ψευδαισθήσεις περί ύλης, και επανέκτησε επαφή με τις πρωταρχικές δυνάμεις της διάνοιας και του πνεύματος. Αυτές οι νέες δυνάμεις κατέστησαν τα υλιστικά φαντασιοκοπήματα του παρελθόντος ξεπερασμένα: την πεποίθηση δηλαδή, πως κατανοώντας τα πράγματα μπορεί να κατανοήσει κανείς την σκέψη, και πως ελέγχοντας τα πράγματα μπορεί να κυβερνήσει κανείς τον κόσμο. Η κβαντική εποχή είναι εποχή ελεύθερων ανδρών και γυναικών, που ιεραρχούνται βάσει της πίστεως και της αληθείας, και οι οποίοι αναζητούν τις πηγές του φωτός.

Το μυστικό της συμφιλίωσης της επιστήμης με την θρησκεία βρίσκεται σε αυτή την ενοποιό αναζήτηση. Η κβαντική όραση βρίσκει στα θεμέλια του στερεώματος τον σταυρό καμωμένο από φως. Συνδυάζοντας το σωματίδιο με το κύμα ενώνει το πεπερασμένο με το άπειρο, την μάζα που περιορίζεται σε ένα μόνο σημείο με την αιώνια ακτινοβολία.

Τι άλλο μπορεί να περιμένει ο χριστιανός να βρει ως θεμέλιο του κόσμου; Με αυτό το φως είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα παράδοξα: εγκέφαλος και νόηση, το χρονικό και το θείο, σάρκα και λόγος, ελευθερία και πεπρωμένο. Με αυτό τό φως μπορούμε να βρούμε ακόμα και την αλήθεια. Δεν μπορούμε όμως να δούμε δια μέσου αυτού του φωτός (τι βρίσκεται πέρα από αυτό). Στην επιστήμη και την τεχνολογία, στην θρησκεία και την οικονομία, ο μόνος τρόπος για να θριαμβεύσουμε είναι να καταλάβουμε πως η αλήθεια είναι ένας παράδοξος και σωτήριος σταυρός, στην καρδιά του φωτός και της ζωής, και εκπέμπεται τόσο στον μικρόκοσμο όσο και στο σύμπαν. Και όλες μαζί οι δυνάμεις του σατανά δεν μπορούν να την νικήσουν.

ΤέλοΣ

ΣΧΟΛΙΟ: Καί τί δουλειά έχει η εκκλησία μ'αυτή τήν συμφιλίωση; Κανένας δέν μπορεί νά καταλάβει ότι εδώ ομιλούμε γιά τό φώς τής τέταρτης ημέρας; Οτι η ελληνική φιλοσοφία ομιλούσε γιά τό φώς τής πρώτης ημέρας; ΟΤΙ Ο ΗΣΥΧΑΣΜΟΣ ΤΕΛΙΚΩΣ ΟΜΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ; Τόσα διδακτορικά πού χάθηκαν;

Αμέθυστος 

Αμέθυστος

ΣΧΟΛΙΟ: Μπορούμε άραγε νά δούμε τήν αίρεση πού διέλυσε τήν εκκλησία, πώς κατακτά τόν κόσμο; Τήν αίρεση τής οικονομίας τού Αγίου πνεύματος; Πού συμπληρώνει τό ημιτελές έργο τού Κυρίου; Αυτονομημένη από τόν Κύριο; Διότι όπου θέλει πνεί; Από τό σώμα Κυρίου, από τήν ύλη; Πού καταργεί τήν πίστη στούς Αγίους; Η ΥΛΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΛΗ. Τί νά τήν κάνουμε τήν ψυχή λοιπόν; Γιατί νά τήν προφυλάξουμε; Ψυχή όμως είναι η καρδιά. Καί ο σκοπός τής αιρέσεως είναι νά απαλλαγούμε από τήν καρδιά, όπου βρίσκεται η πνοή τού Θεού, η ελευθερία. Είναι ψυχή αγέννητος, δέν εξαρτάται, είναι αεικίνητος καί αθάνατος. Έχει δική της κίνηση, παλμική. Η καρδιά πιστεύει. Οσο γιά τήν ταύτιση της εκκλησίας μέ τό άυλο, άς θυμηθούμε τόν Λόγο τού Αναστημένου Κυρίου."είμαι εγώ ο ίδιος. Ψηλαφίστε με καί ίδετε. ότι πνεύμα σάρκα καί οστέα ούκ έχει καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα".